EEG-biofeedback (inna nazwa to neurofeedback) bazuje na dwóch zasadniczych założeniach:
Założenie 1. Aktywność elektryczna mózgu – obrazowana przez elektroecefalogram lub EEG – odzwierciedla stan psychiczny człowieka;
Założenie 2. Aktywność elektryczna mózgu może podlegać kształtowaniu poprzez świadome oddziaływanie człowieka; siła i efektywność tego oddziaływanie może być zwiększana poprzez trening.

          EEG –biofeedback polega na rejestrowaniu eklektycznej aktywności mózgu  za pomocą elektrod  umieszczonych na skórze głowy i wyświetlaniu ich na ekranie. W ten sposób klient otrzymuje informację – widzi – na jakich falach pracuje jego mózg.  Gdy klient zmienia swój stan psychiczny, zmieniają się amplitudy fal mózgowych i klient widzi tę zmianę na ekranie. W ten sposób uczy się samoregulacji. (Jest to tak zwany proce wyuczonej normalizacji wzorców EEG.)

Podsumowując: zaawansowane technologicznie urządzenia pozwalają na  zobrazowanie aktywności mózgu na ekranie komputera. Ucząc się wpływać na te obrazy, kształtujemy swoją zdolność do samoregulacji.

Ponieważ wzorce EEG odzwierciedlają zmiany w systemie wymiany informacji na linii „wzgórze – zwoje podstawy mózgu – kora mózgowa”, klient w rzeczywistości uczy się  samoregulacji  złożonego, dynamicznie zmieniającego się systemu nerwowego. (za Neurofeedback, M. i L. Thompson).

Pomiar fal EEG  pozwala na rozpoznanie wzorców aktywności mózgu klienta. Dane te służą do, z jednej strony rozpoznania trudności klienta, a z drugiej, do opracowania programu treningu, który spowoduje zmianę niekorzystnych wzorców na bardziej funkcjonalne.

          Badania naukowe pozwoliły stwierdzić, że różne pasma częstotliwości wpływają na stany świadomości i funkcjonowanie człowieka.  I tak pasmo delta (0,5 – 3 Hz) pojawia się we śnie i w powiązaniu z zaburzeniami uczenia się. Fale theta (4-7 Hz) to stan półsnu, często obfitujący w twórcze, kreatywne myśli i pomysły. Fale alfa o niskiej częstotliwości (8-10 Hz) to stan relaksacji i izolacji na bodźce zewnętrzne, a fale alfa o wysokiej częstotliwości (11-12 Hz) możemy powiązać z  twórczą refleksją i optymalną wydajnością funkcjonowania. 

Częstotliwość SMR (rytmu sensomotorycznego) (13-15 Hz) oznacza stan spokoju motorycznego, w którym działanie poprzedzone jest refleksją i analizą sytuacji.

Fale beta niskiej częstotliwości (16-20Hz) są związane z  koncentracją na jednym zagadnieniu i rozwiązywaniem problemów, natomiast wyższe częstotliwości fali beta (powyżej 20 Hz) są związane z niepokojem i negatywnymi zazwyczaj ruminacjami.

Pasma częstotliwości a stany psychiczne